0 дауыс
Менде осындай көңіл күй жиі болады, қаншалықты ойламаймын деп өзіме өзім уәде берсем де бұдан арыла алар емеспін, әсіресе, әке шешемді есіме түсірсем түңіліп кетемін, солардың жанында болғым келеді көмектесіңдерші нестеуге болады? Тіпті жыным да шығады, менің туған сіңлім інім әпшелерім де жоқ, ал мен болғанын қалаймын, кейде қатты сағынамын, осы үшін де адамдар жоқ жерде жылап аламын... Осындай сәтте не істеуге болады?
27.11.2011 623 қаралым

3 жауап

+1 дауыс
Неге адамдар кит етсе олімге жугіреді екен тусінбеймін,осындай тамаша омірде.омірдін киыншылыгы мен куанышы бірге журеді..сондыктан тунілудін кажеті жок барі уакытша.түніліп омірінді киясын, артында сенен коп умит кутип аялап баптап журген атаанасын,жакындарынды ойла.Шыда,шыда тағы,шыдай түс шыда тағы...
Шыдамдыны мына өмір ұнатады.Үміттің құлан иек,құла таңы әйтеуір бір атады,бір атады.Өкінбе, өкпелеме бүгініңе, Өмір,өмір болмайды түңілуге қайта тұрып, хақың бар жүгіруге!!!
27.11.2011
Мұқағали әруағы риза болсын_
0 дауыс
Жағдайың менікіне сай келеді екен. Мен ондайға мойын ұсынбаймын. Еңсемді биік ұстап, сынақ екенін түсініп далаға шығып кетемін. Өзімді қызықтыратын далада дос балдармен сойлесіп дегендей. Қысқасы өйтіп босқа түңілудің қажеті жоқ.
27.11.2011
0 дауыс
Жасико, ұмытпасам сіз үш баланың анасы емессіз бе? Сізден бақытты адам жоқ қой. Ана болу деген............
Шыда, шыда!
Шыдай түс, тағы шыда!
Тау құлатқан тасқынның ағысына.
Кір жуытпай кіршіксіз намысыңа,
Қарысуға болады, алысуға!
27.11.2011

Ұқсас сұрақтар

127,958Сұрақ
322,882Жауап
153,169Пікір
72,993Қолданушы