Психологиялық кеңес | 400 қаралды
400 қаралды

Менің мазалайтыны қазір өзімнен өзім өмірден түңіліп кете беремін. Жолдасыммен ренжісіп қалсам болды өлімді жиі ойлаймын, өліп қалғым келеді де тұрады. Маған психолог маманы қатты керек болып жүр, біреу бір нәрсе десе тез ренжіп қаламын жылай беремін. Болар болмасқа, түніліп жүремін. Шынайы күлген емеспін. Неге, не себепті? Ақыл кеңес берініздерші. Баламыз жоқ әлі. Балам болған соң қоятын шығармыз деп қоямын. Көз қуанышым сол болар деп ойлаймын. Қандай кеңес бересіздер?

2 жауап

Сәлеметсіз бе!

Сіздің түңіліп, түрлі ойлардың жиі мазалауының сіз айтқандай тек жолдасыңызбен байланысты емес сияқты. Тек қазіргі өміріңіздегі өзгерістер сіздегі бұрыннан бар мәселелердің бетін ашуы мүмкін. Түсінгіміз келмейтін, мойындағымыз келмейтін сезімдер мен ойлар ослай уақыт келе тығыны ашылып бізді қатты қысымның астына алады. Меніңше сізге қазір бала тууға асықпау керек. Өзіңізге уақыт бөліп, ішіңіздегі болып жатқан, сыртқа шыға алмай тұншығып жатқан процесстерді түсінуге тырысыңыз. Сауатты психологтарды іздеп көріңіз.
Жақсы Жауап
118,053 сұрақ
304,457 жауап
153,312 пікір
66,391 қолданушы