Мен дүсенбіден-жумаға 8-де -17сағатқа дейін жұмыстамын. Әйел бақытын қарауға уақытым бола бермейді. Кейде көріп қаламын, маған қатты ұнайды. Әйелдер Бақытты болуға жаралған, Дегенменде көбісі бақыттарын таба алмай жүр... Ал мен де Ата да енеде жоқ, бірақ жолдасым атадан да енеден де асып түседі, сонда да шыдап жүрмін. Сіздерге бүндайды түсіну қиын, айтуға оңай... Мен жоғары білімді жұмысым жақсы бола тұра осындай тағдырыма көніп, Алла тағаладан жанұянын тыныштығын тілеп, жолдасымнын әділетсіздігіне, қызу қандылығына шыдап сабыр етемін. Қалай дегенде де сыртымыз бүтін, ал іште үлкен өкініш, ыза болады пендешілікте кейде ащы шындықты айтамын деп таяқта жеймін, мен кетемін десем, сонда айтатыны арақ ішпеймін, темекі шекпеймін, ақша тауып жатырмын, үйден тіке шығып, тіке келеді. Ал мен аландататы оның әйелдін ісіне араласатыны... Ой не басымды қатырайын, Бұндайда ешкім көмектесе алмайды, бүкірді көр түзетеді деген... Бәріне көз жұмып тағдырға бас иемін де, сабыр етемін...
