Әрине, тыңдаймын. Сосын оған демеу болатын сөздер айтам немесе өз басымдағы ұқсас жағдайларды айтып сыр бөлісем. Меніңше, әзілге, өсекке көңіл аудармасақ та, біреудің қайғы-мұңын бөлісуден қашпау керек сияқты. Қоғамнан оқшаулану, күйзеліске ұшырау, осының бәрі көп жағдайда өзін ешкімге тыңдата алмаудан болады дейді. Қуанышты бөліссек көбейіп, қайғыны бөліссек кемейеді емес пе?!...
