Бір Малшы
көлеңкеге келіп жатып,
Қасқырдан
иттеріне сеніп жатып,
Үстінде көк
шалғынның,
самал жерде тырайып қалды
сабаз ұйықтап
қатып.
Келеді қара жылан шағайын деп,
Қапысын ұйықтағанда табайын деп.
Малшыны сол
уақытта Маса шақты,
Оятып, бұл
бәледен қағайын деп.
Ұйқысын Малшы оңды ашпай тұрып,
Өлтірді шағып тұрған
Масаны ұрып.
Көтеріп
жерден басын біраздан соң,
Қарады
жан-жағына мойнын бұрып.
Жыланды көрген
шақта малшы өкінді,
Достығын
Сарымасаның сонда ұғып.
Сөзімнің
сөкпеңіздер шолақтығын,
Демеңдер сөз жазуға олақтығым.
Жыланды Малшы
көріп болғаннан соң,
Келмеді бір-біріне жолатқызғым.
* * *
Мысалы қазақ -
малшы ұйықтап жатққан,
Жыланды бәле
делік аңдып баққан.
Оның түрін көрген
мен - Сарымаса,
Халықты оянсын
деп сөзбен шаққан.
Ойлаймын осы сөз де жетеді деп,
Қатты айтсам, сөзім
батып кетеді деп,
Ұйқысы ашылмаған жұрт
өзімді,
Қорқамын,
Сарымасадай етеді деп.
