Бір күні Арыстан аңдардың бәрін жинап:
- Осылай жүре береміз ба? өмір түк қызық болмай кетті, іш пысты, Шудың шөбінен көрейік та дейді.
Как всегда қасқырлар ғой тауып келетін 1 КГ. тауып әкеліп береді. Оны Арыстан алып, мақтанып, бір шіренген кезде алдындағы касяк жоқ.
Арыстан:
-Кім алды деп тамағын жыртып ақырады.
Қасқырлар:
-Білмейміз депті.
Арыстан:
-Ей бүркіт сен алдың ба депті.
Бүркіт:
-Жоқ мен емес, жаңа сіз демала алмай, аспанға қарап шірене берген кезіңізде қарға бұтыңыздың астынан алып кетті ғой, дейді.
Арыстан:
-Қарғаны ұстаңдар ,ол қайда деп ақырады.
Бәрі аспанға қараса, Аспанда бір қара точка көрінеді.
Арыстан:
- Бүркіт сен барып ұстап алып кел, оған сен ғана жете аласың деп бұйырады.
Бүркіт ұшып барып:
- Ей қарға сен арыстанның касягын апарып бер дейді.
Қарға:
-Қандай касяк?, қандай Арыстан, мен ештеңе білмеймін, қонайын десем жер жоқ, Одан да сен маған жерді көрсетіп жіберші депті,ауада шалқасынан қанатын теріс қағып есінен айырылып қалықтап тұрған қарға.
