Бұл өлеңінде Абай атамыз, "О дүниеде өмір жоқ. Бар өміріміз осы жерде бітеді, ойнап күліп қалайық" - деген адамдарды меңзеп тұр. "Мені" - деген бұл "адамның жанын" білдіреді. Ал "Менікінің" - деген сөз ол "адамның тәні". Адам қайтыс болғанда, жаны тәнінен ұшып шығады. Бірақ жоғарыда айтып кеткен адамдар бұны өлді дейді. Бірақ олай емес. Адамның жаны ешқашан өлмейді. Қайтыс болған адамды қабірге қойғанан бастап, қабір (барзақ) әлемі болады. Ақыр заман болғанда адамдар, барлық ісі үшін сұралады. Сол кезде Жұмаққа немесе тозаққа баратыны айқын болады. Жұмаққа барғандар мәнгі бақытты өмір сүреді. Тозаққа барғандар мәнгі азап көреді.
