Төрт түлікке саны айтып тұрғандай төрт түрлі жануарды ғана жатқызған. Ешкі мен қойды бір санайтындай будандасатын бір текті жануар емес қанша жерден бір астаудан жем жеп, су ішсе де. Сондықтан олардың саны екеу. Төрт түліктің тізімін малдың төресі түйе бастайды, сосын мінсең қанатың, сәндік болатын, малдың бекзадасы жылқы, сосын момындықтың нышаны, азығымыз - қой, төртіншісі сүті шипа, ем, дәрумен, сүті әйел кісінің ақ сүтіне ең жақын келетін, ешкі жануарыны. Ешкі әр отар отар қойдың да тобын бастап, көшіне серкелік етер жануар. Осымен төрт түлігіміз тәмам. Оны төртеу деп алып, сиырмен бесеудің атауын тізіп шығатын санға сауатсыздар көп. Сиырды қазақ мал деп тұтпаған, етін де, сүтіп де ішпеген. Көшпелі түркі қазақ, жылқының сүтін қымыз, түйенің сүтін шұбат, қымыран, қой мен ешкінің сүтін тұтынған. Сиыр лас мал, шошқа іспетті. Шошқа асырайтын көк көз аққұлақтардың жерімізге келуімен шошқаның қасына еріп келген мал. Сондықтан сиырдың етін де, сүтін де пайдалануды доғару керек. Қойды бүгінде ешкім сауа бермес, бірақ ешкі сауып, сүтін сатып жатқандар жетерлік. Сиыр жеген қазақ сиыр сияқты болады.
