+6 дауыс
577 қаралым

2 жауап

+4 дауыс
 
Жақсы жауап
Ия..... ондай жағдай болған....Мамам айтып берді.Мен кішкентай кезімде, 2-3 жас шамасында қыстың суығында далада жалғыз жемпірмен жүгіріп ойнаппын.Содан өкпеме салқын тиіп ауруханаға жатып қалыппын. Жан сақтау бөлімінде(реанимация) 10 күн жатыппын ауырып. Қан керек болып, отбасым,ағайын-туған, тіпті  таныс емес біреулерге дейін қан берген. Ауруханада 2 ай жатқан шығармын. Бойымда әр түрлі адамдардың қаны болғандықтан шығар, менің мінезім де сондай құбылмалы.Біресе олай,біресе былай....Осылай өлім аузынан қалыппын. Ауырғанымның бір жаман жері әлі күнге дейін ет,май,сәбіз,піскен қызанақты еш аузыма алмаймын.
Үлкен Рахмет!
+2 дауыс
Хеххее осы бір оқиға есіме түссе болды,күлкім келеді...Ағам мені садиктен шанамен сырғанатып алып келе жатыр екен,кенет шанадан түсіп қалғам жерге.Үйге келсе мен жоқпын шанада.Қыс ауасы,күн қараңғыланып қалған.Сомен не керек мені іздеген үй іші боп,іздеп-іздеп жарты жолдан тауыпты.Келсе дейді,жерде жатыр екем жаурап қатып.
 Бірақ өлуден құдай сақтасын, өліп қала жаздаған кез болмай-ақ қойсын тегі.100 ге келіп,ақсақал болыыыып,абыроймен кеткенге не жетсін!
127,964
сұрақ
322,909
жауап
153,167
пікір
73,055
қолданушы
...