Өмірге аяқ басарда, халқымызда жолын сыйлап, үлкеннен бата алу дәстүрі бар.
Қабыл алыңыздар:
Біреу күн сәулесіне малынса, біреу ай сәулесіне зәру шақта, қалқам Нұрлан, атқа міндің. Атқа мінгенің – азапқа да мінгенің. Азапсыз ердің аты шықпас. Азап деген – тынымсыз еңбек. Себебі сен жетем, сен алам деген асылдың бәрі алыста. Таңсықтың бәрі тасада тұрады. Ең дәмді деп тапқаның – өз еңбегіңмен тапқаның. Сонда ғана еңбегің, дәулетің, беделің, сәулетің бола алады. Сонда ғана шыраққа айнала аласың. Жанған шырақ жарық берер, жарық берген шырағын халық көрер. Тек лап етіп жанып, жалп етіп сөнуден сақтасын өзіңді. Еңбексіз өткен өмір де бір, ерте келген өлім де бір. Еңбегің жанса қуанарсың. Бірақ қуаныш келсе таспа, қасірет келсе саспа! Жетпей жатып болдым деме, толмай жатып толдым деме. Жетпей жатып болдым деген, толмай жатып толдым деген төменде күйбеңдейді. Ал төменде күйбеңдеген төбенің басын көрмейді.
Қолдан келген кісі биікке ұшар. Асқақ ұшсаң, абайлап қон. Өйткені, төбеге шықсаң күндейтін, төменде қалсаң тілдейтін жамағайынсымақ та толып жүр бұл өмірде. Сондықтан төбең көкке жетсе де табаның жерде тұрғанын ұмытпа, Нұрлан қалқам. Жоғарыға ұшқан кісі даңққа бөленеді. Бірақ, ауру батпаңдап кіріп, мысқалдап шықса, даңқ мысқалдап кіріп батпаңдап шығатынын ұмытпа! Даңқ жүрген жерде әзәзіл боп нәпсі жүреді. Даңқ өзі келмесе, артына шырақ алып түспе! Шырақ алып іздегенің, нәпсіге бой алдырғаның, қалқам!
Шикі теріні илесең, ұлтан болады, нәпсісін тежей білген сұлтан болады. Нәпсі тойымсыз. Аспандағы құсты да жердегі жем ұятқа қалдырады. Тойымсыз нәпсі де ер-азаматты ұятқа қалдырады.
Даңққа тұлпар дүлдүлдігімен жетеді, ер-азамат білгірлігімен жетеді. Кейде сен жетпеген биікке өзге бұрын жетеді. Ондай жағдайда өзіңнен биіктегенді күндей көрме, өзіңнен төмендегіні жүндей көрме! Жарлылық пен байлықтың қандайы да жазылмаған ешкімнің маңдайына. Сұрғылт тұман торламаған аспан жоқ, сыр мен шер шырмамаған данаң жоқ.
Даңқтың жолы даңғыл емес, абыройдың жолы арналы емес. Дана мен кемеңгерді күндеуші көп, өйткені құмарсыз жеміске құрт та жуымайды. Үнемі жақсыларды жанай жүр. Өзен теңізге қарай ағады. Жақсылық жұрт мақтаған, ел жақтаған адамға қарай барады. Жақсылықтың нәрін ал, тәлімін ал. Сосын бақиға кеткенше сыйлап өт! Нәрін ішкен бұлаққа тас лақтырма, құм атпа.
Ұлының жеткен биігіне жетем деп ұмтыл. Бірақ, әлмасақтан келе жатқан: «Аяз би әліңді біл, құмырсқа жолыңды біл!» дегенді зерделе. Өрең жетпегенге ентелеме, жетпегеніңе өкпелеме. Әйтпесе, қаз болып алшаңдағысы келген қарға аяғын сындырады дегеннің кебін құшасың. Досқа күлкі, дұшпанға таба болу деген сондайдан шыққан.
Жібек тозса есекке жабуға да жарамайды деген, қалқам Нұрлан! Уақытымның озған, сөзімнің тозған, тоқсаннан асқан кезіме тап келдің! Ақыл айтсам менен алғаның болсын, қалқам, Батам жаудан қорғар қалқаның болсын. Аумин!!
Батаға сілтеме: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=294761547366205&set=a.111100992398929.17994.100004970864097&type=1&theater
