негізі, шындығына келетін болсақ, мәселен, қазір ата-аналар балдарына тойларын жасап береді. Ал балдары әрі қарай өз күндерін көре алмай, қайтадан ата-анасына масыл болады. біз тіпті, ата-анамызды асырамақ түгілі өз басымызды алып жүре алмайтынымыз шындық. Біз қанша жерден ата-ана үмітін ақтай алмасақ та, керемет қылып асырамасақ та, ата-анамыздың аяғына жылы шұлық кигізіп: "мама, папа, аяқтарыныз тонбасың, жылы жүрініздер!" деп айтудың өзі ата-ана үшін бақыт, қуаныш. Тым болмаса, бауырлар, ағайын, ата-анамыздын аяғына жылы шұлық кигізіп көңілін жұбатып жүрейікші.........
