Кеше базарда жүр едім, орта жастан асып кеткен әйел адамның (мүмкін немере сүйіп отырған әже болуы да мүмкін): Ертең мереке ғой - деп жатқанын естіп не ойларымды білмей қалдым. Балалары мен немерелеріне бұл мерекенің қайдан шыққанын, қандай "мереке" екенін түсіндірудің орнына кейбір қарияларымыз да осыны мереке деп қабылдап, тойлайтынға ұқсайды. "Қайран елім, қазағым." Абай. Бірақ, бұл мереке біздікі емес, мен тойламаймын дейтін жастардың да қатары өсіп келе жатқан сияқты, әрине, қуантады.
