0 дауыс
460 көрілді
Мен мектеп оқып жүргенде тұйық болатынмын.Ешкіммен көп сөйлеспейтінмін.Содан өзіме уәде бердім кейін ЖОО ға түскен кезде түзелем дедім.Алайда бұл мінезімнен әлі арыла алар емеспін.өзімді қоғамға қажетсіз ретінде сезінем.Үнемі жалғызбын, жұмыста, уйде, оқуда. Адамдармен араласқым келеді. Адамдар маған келіп сөйлескенде, артық ешнәрсе айтпасамда, кейбірі сенде адамдарды өзіңнен алыс ұстайтын эмоция барын айтады. Білмейм не істерімді. Ата анам бар бауырларым бар. Бірақ үнемі өзімді жалғыз сезінемін.

2 жауап

0 дауыс
Араласыңыз, батылыңыз жетпей тұрған болар бәлкім. Сөйлесетін, айтатын тақырыптар көп қой, сізде комплекс бар болар.
Өзіңіздегі не комплекс екенін анықтап көріңіз.
0 дауыс
- Тұйықтық өте жаман қасиет негізінде , көп адамның ойынша ол сен серьезный болу керексің көп сөйлеспеу керексің деген пікір қалыптасып қалған бірақ та адам болғасын көпшілікпен араласып құраласпаса ол да жаман. Егерде сізге келіп дос болуға қадам жасаса сіз ол адаммен араласып сөйлесіңіз, бірақ та сіз ешуақытта өзіңізді жалғыз сезіңбеңіз , Аллах қаласа көп достарыңыз араласатын адамдарыңыз көп болсын
...