45-хикмет
Ғарып хәлін ғарып біліп түрады,
Бірін бірі жарық қылып түрады.
Алыс демей, барып біліп түрады,
Қарындасты қадыр түту мүрады.
Сусағанда бір жүтым су деп келіп,
Мүқтаждықтан қанша сорлы кетті өліп.
Дүр кісі боп ашып алған маңдайын,
Білгісі жоқ кемтарлардың хал-жайын.
Дүниеде не бар дейсің мәнгілік,
Олар да ертең міскін болар қаңғырып.
Кел, Ахмет, езіңе бақ, обал түт,
Кемсің сен де, міскіндерден нең артық?!
