Бірнәрсе айтса, жарайды, иә дей саламын. Сөзін бөлмеймін, бірақ ата-анам маған өзім қаламаған нәрсені істе деп көрген емес, жақсы болсын деп көргенін айтады ғой, тыңдап, есте сақтап, орындап жүруге тырысамыз. Тек кей сәтте өзіміздің шешімімізбен қарама-қайшы кеп қалғанда, оларға айтпасам да өзіммен-өзім біртүрлі боп жүрем, бірақ соңында бәрібір өмір көрген ата-анамның сөздері дұрыс боп шығады... Сабақ аламыз)
