Бұл жерде "Сөзіне қарай кісі ал" деуі оның сөзінің ақылдылығына мән беру керектігі. Сөзінің мәні мен құдіреті бар адамды адам деп ескер де соның сөзін тыңдай біл және оны өзіңе дос тұт дегені. Ал "Кісіге қарап сөз ал ма" деуі сырты бүтін іші түтін адамның сөзін ескерме деуі , яғни былай қарағанда дұрыстау көрініп, ал сөйлегенде жиіркенішті болатын адамның сөзін ешқашан тыңдамау керек . Менің Абай атамызды барынша түсінгенім осы.Өз ойым
