Кітап, Әдебиет | 20.2k қаралды

3 жауап

1944 жылы 15 ақпанда жазған “Ана тілін ардақта” деген өлеңінде былай дейді:

Көшеде бояу ерін сылқылдаған,

Былдырлап, орысшалап жырқылдаған.

Ұмытып ана тілін, салт-санасын,

Не қалды тілімізден жыртылмаған.

Отбасы түсініксіз жатқан былдыр,

Газетте қазақ сөзі аз, шылдыр-мылдыр.

Оқысаң алып кітап шым-шытырық,

Опырмау, сандырақ па, бұл не былжыр.

Ержеткендер сөйлейді орысшалап,

Кім отыр сөз құрылысын қынап-сынап.

“Мамасы” мен “папасы” шүршіт болып,

Күйдірді-ау, шүршітшілеп, бала жылап.
Кітапханада толып тұр !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Рухы биік атама

Арнаймын бұл өлеңді,
Рухы биік атама.
Жау шапты деп қорықпай,
Жанын берген майданда.

Алай-дүлей соғыста,
Қып-қызыл қан майданда.
Күш-жігерін салған ол,
Елін-жерін қорғауға.
Өзі батыр, өзі дана, сөз шебері Бауыржан.
Елін ғана қорғамай, қазақтығын сақтаған.
Жүрседағы қайда ол,
Қазақ тілде сайраған .

Майданда да соғысқан,
Жазу жазып талмаған.
Өсиетін арнаған,
Болашақ ол ұрпаққа.

Үлгі болар баршаға,
Батырлығы, ергілі.
Даналық пен әділдік,
Жүрегінің кеңдігі.
Елін-жерін сақтауы,
Өзгені ұлтты сыйлауы.
Мәңгі өшпес аты бар,
Артына салған ізі бар.
Арнаймын бұл өлеңді,
Рухы биік атама.
123,870 сұрақ
314,239 жауап
153,306 пікір
70,262 қолданушы