Иә, Астана қаласында солай боп жатыр. Өзгеге емес, өздеріне обал. Оларға қайғырып жатқан ешкім жоқ. Олардың орнында болғанымда басқа бірдеңе ойлап табар ем. Кранға шықпас едім. Билік басындағыларға кран жаңалық болмай қалды. Түсінбедім... сол әйелдердің жубайлары жоқпа? Бар болса неге солар күреспейді екен?
