Өзімнің қандай екенімді білмеймін. Мен өте тұйық, сырымды досымада айтпаймын. Барін ішімде сақтап жүремін. Өмірден түңіліп кеткен адам сияқтымын. Өз өзіммен. Бір нәрсе ойласам ол болмайды. Адамдармен жақсы қарым-қатынастамын бірақ көп ашыла бермеймін. Тыңдайтын музыкам тек Бетховиннің туындылары мен жай баяу музыка . Ылғы көңілсіз жүрем. Бірақ мектепте ондай емеспін көңілдімін. Осы уақытқа дейін шынайы қуанып, шынайы күліп көрмеппін. Себебін түсінбедім. Кез келген ортада қалай көңілді қуанышты жүрсем болады?
