Ауылдық жерге түскенде Шымкенттің келіндері сияқты таң атпай түрып, есік алдынды сыпырып, су шашып, таңғы асты дайындап , ата-енеме сәлем беріп, күйеуімді жұмысқа жіберіп, балларға қарап, күні бойы үй шаруасынан бас көтермей, түннің біруағында ұйықтамаймын ғой?! Ал егер былай болатын болса ауылдың жігітіне өл тұрмысқа шықпаймын. Осыдан кейін неге қазақтың қыздары шетелдік жігіттерге тұрмықа шығады дейді... (СЖ сайтында бүгін қойылған сұрақ)