### **Әкенің қолы**
Бірде қаланың қарбалас тіршілігінен шаршап, ауылға, әке үйіне демалуға келген жігіт дастарқан басында отырып, әкесінің қолдарына көзі түседі. Әкесінің қолдары — талай жылғы еңбектен қасарған, әжім басқан, бірақ өте сенімді әрі жылы көрінетін.
Жігіт бала күнін еске алды. Кішкентай кезінде осы қолдар оны алғаш рет жетелеп жүруді үйреткен еді. Құлап қалса, демеп көтеретін де, жыласа, жасын сүртетін де осы қолдар болатын. Әкесі ешқашан «мен шаршадым» деп айтпаса да, сол қолдардағы әрбір сызат пен күлдіреген із үнсіз ғана үлкен еңбектің тарихын айтып тұрғандай еді.
— Әке, сіздің қолдарыңыз неге мұндай қатты? — деп сұрады жігіт ақырын ғана.
Әкесі мейіріммен жымиып:
— Балам-ау, бұл қолдар тек жұмыс істеу үшін емес, сендерді биікке шығару үшін, өмірдің боранынан қалқалау үшін осындай болды. Қолдың қатты болғаны емес, жүректің жұмсақ болғаны маңызды, — деп жауап берді.
Сол сәтте жігіт әкесінің қолдарынан тек еңбекті емес, шексіз махаббатты көрді. Бұл қолдар — оның өмірінің мықты тірегі, ең адал қорғаны екенін түсінді.
**Бұл әңгімені дауыстап тыңдау үшін динамик белгішесін басыңыз.** Жинақтағы басқа да тақырыптар, мысалы **«Ана жүрегі»** немесе **«Бір үзім нан»** туралы оқып бергенімді қалайсыз ба? Қайсысы қызықтырақ?
