Question

Все спорили, перебивая друг друга, и никак не могли решить, когда же наступает истинное счастье. Спор шел горячий. Но жарче всех было Чайнику. Про него забыли все. Он свистел, свистел, вспотел, запарился… Все звал к плите хозяина, но тот его не слышал. Чайнику уже стало больно. Вся вода выкипела. И когда хозяин спохватился и прибежал на кухню, то было поздно. Чайник почернел, закоптился, и в его боку прогорела дыра. Хозяин очень расстроился. Расстроились и гости. Но делать было нечего, как только взять да выбросить Чайник на помойку.
Лежит Чайник на куче мусора. Никому он теперь не нужен. Никогда уж больше не придется ему посвистеть и напоить кого-нибудь чаем.
— Эх! Чем так жить, лучше утопиться! — сказал он сам себе под нос и побрел к реке.
Долго шел Чайник, наступила ночь. В реке он увидел отражение звезд и круглолицую Луну. Вдруг показалось Чайнику, что Луна ему подмигнула:
— Давай прыгай! Не робей! От этого Чайнику стало еще горше. В последний раз он видел реку, звезды и холодную Луну.

Answer 1

Барлығы шауқылдаса дауласты, және ешқай ал шын бақытты басталатында шеше алмады. Дау ыстық келдi. Бiрақ ыстықтау барлық шәйнекке болды. Ол туралы барлық ұмытты. Ол ысқырып, терлеген ысқырды Барлық қара терге түсу терлеген қожайынның тақтасына шақырды, бiрақ ол сол естiмедi. Шәйнекке болып қойыл ауырып тұр. Барлық су қайнатты. Және қожайын қашан асханаға байқап қалып жүгiрiп келдi, онда болды. Шәйнек қарайып, құрымданды, және оның бүйiрiнде тесiк жанды. Өте берекесi қашты қожайын. Берекесi қашты және қонақтар. Иә жуындыға шәйнек алып тастауға алған бойдабiрақ iстеу болды, тек қана.
Қоқыстың үйiндiсiнде шәйнек жатады. Ешкiмге гмодн ендi керек. Оған ешқашан бiреудi ысқырып суаруға бұдан былай тура келмейдi арман етемiз.
— Әй! Осылай немен өмiр сүрiп, жақсы батады! — өздiң мұрынына өзi айтты және өзенге жылжыды.
Шәйнек ұзақ келдi, түн басталды. Ол өзенде жұлдыздар және дөңгелек беттi айды шағылысуды байқады. Оған ай көз қысатын шәйнекке бұлғаң еттi:
- секiрейiкшi! Жүрексiнбе! Бұдан шәйнекке ащылау болды. Соңғы ретте ол өзендi, жұлдыз және суық айды көрдi.

Answer 2

Бір-бірінің сөзін бөле, барлығы дауласып шын бақыттың қашан келетінін еш  шеше алмады . Дау қызу талқыланды. Бірақ бәрінен де Шәйнекке ыстық болды. Ол туралы барлығы ұмытты.  Ол ысқырды-ысқырды, терледі, буланды. Қожайынын плитаның қасына қанша шақырғанымен, ол мұны естіген жоқ. Шәйнекке ауыр тие бастады. Барлық су қайнап таусылып қалды. Қожайын сезіп, ас үйге жүгіргенінде барлығы тым кеш еді. Шәйнек қарайып, құрымданды, және оның бүйірінде тесік пайда болды. Қожайынның көңілі түсіп кетті. Қонақтардың да көңілі түсті. Шәйнекті алып қоқысқа тастаудан басқа амал болмады.
Шәйнек қоқыс үйіндісінде жатыр. Ол енді ешкімге де керек емес. Бұдан былай оған ысқыруға және біреуді шаймен қандыруға тура келмейді.
- Эх, Бұлай өмір сүргенше суға батып кеткенім жақсы! - деді ол өз өзіне, содан өзенге қарай жол тартты.
Шәйнек ұзақ жүрді, түн болды. Ол өзеннен жұлдыздардың кескіні мен дөңгелек жүзді айды көрді. Кенет Шәйнекке Ай көзін қысқандай болып көрінді.
- Қане, секір! Жүрексінбе! Бұдан Шәйнекке ауыр болды.  Ол соңғы рет өзенді, жұлдыздарды және суық Айды көрді.