ҚЫЗДАРҒА ХАТ
Тәбиең қайда, талғамың қайда?
Намысың бар ма, арманың қайда?
Қазақтық қызы дегенге лайық,
Ибалылығың, салмағың қайда?
Қыздар-ау, нәзік қарасың қайда?
Бұрымың шолақ, жарасым қайда?
Бабаңнан қалған дәстүрді аттап,
Салтыңнан безіп барасың қайда?
Жібектей жұмсақ мінезің қайда?
Әжеңнен қалған білезік қайда?
Үлкендер айтса, ақылын оның,
Тыңдамай неге, күлесің қайта?
Шолпы мен сырға, шашбауың қайда?
Етек пен жеңді ашпауың қайда?
Ұлттың ұлы анасы болып,
Ұрпаққа үлгі бастауың қайда?
Анаңның айтқан ақылы қайда?
Бабаңның түйген нақылы қайда?
Батысты беттеп, еліктегеннен,
Ќаныңа қалқам, жақыны пайда!
Тарылттың тілдің аясын неге?
Өзгенің ғұрпын жаясың неге?
Кіндігіңді ашып жүргенге ұялмай,
Кигенге камзол ұяласың неге?
Арзандап кетті арың мен бағаң,
Мен барып кімге мұңымды шағам.
Адаспа, қалқам, адаспа бекер,
Ұлтыңнан жақын ешкім жоқ саған...
