Бала кезімнен домбыра ұстап колыма, өнердін жолын қуу арманым еди.Мектеп жасымнан бастап республикалық және облыстық конкурстарға катысып жүлдели орындарды да женип алдым. мектеп бітірген соң да отбасылык жағдайымның төмендігінен армандап түскен Ж.Елебеков атындағы музыкалык колледжді де аяксыз калдырдым. енді осылай уакыт өтіп жатыр, өнеріммен кашан танылып, жарыкка шығамын деген ой мені мазалайды да тұрады. Демеушісіз өнер адамдары жарыққа шыға алмайды ма?
