Ғафу Кайырбековтың Момышұлына арнаған өлеңі

Сол оттың сәулесінде бұлаң қағып,

Кешегі өтіп жатса жылдар ағып,

Көрінсе қоршаудағы батальон,

Көк түтін төбесінде шудаланып.

 

Ыс баскан, күйе құскан әрбір солдат,

Найзалар түнді тесіп өтсе самғап,

Саңқ етіп бір мезетте оқтай бұйрык,

Көрінсе іле-шала сонда комбат!..

 

О, сонда, бар маңайды жанғыртып кап,

Генерал берсе әмір,

Сап тұйықтап.

Комбаттың баданадай кос көзінен

Риза боп сүйіп тұрса Панфилов қарт!

 

Міне сол бар арманым от сұраған,

Алатын одан артық жок сыбағам.

Халыктың қасиетін шын көтерген,

Жүзге де жүлде бермей, жетсін ағам!
Поэзия 20.03.2015 жариялады
116,265 сұрақ
295,203 жауап
152,913 пікір
61,092 қолданушы