Бұл тек көзбояушылық деп біржақты айту дұрыс емес, бірақ қоғамдық орынға деген жауапкершіліктің әлсіздігі байқалатыны рас. Кей адам шетелде ереже, айыппұл, бақылау және айналаның тәртібі қатал екенін сезіп, өзін ұқыпты ұстайды. Ал өз елімізде «біреу жинап алады», «бәрі де солай істейді» деген немқұрайлылық басым болуы мүмкін.
Негізгі мәселе ұлтта емес, әдет пен ортада. Демалыс орны таза болса, қоқыс жәшігі жеткілікті болса, қызметкерлер мен келушілер талапты бірдей ұстанса, адамдар да тәртіпке бейімделеді. Бірақ жағдай қандай болса да, қоқысты жерге тастау ақталмайды.
Өзіміздің жерді таза ұстау — бөтеннің алдында жақсы көріну үшін емес, өз денсаулығымызға, табиғатқа және кейін келетін адамдарға құрмет. Балалар да үлкендердің әрекетін қайталайды: әркім қоқысын жинап кетсе, бұл біртіндеп қалыпты мәдениетке айналады.