️ Ал сіздің өміріңізде сондай “жасыл жапырақ” болған ба еді?

Question

Бояусыз жапырақ   Күз. Жапырақтар сарғайып жатыр. Бәрі… біреуінен басқа. Ол — жасыл. Ағаштың ең ұшында жалғыз қалыпты.  Мен күнде сол жапыраққа қараймын. Түсі өзгермейді. Төмен түспейді. Желге де бағынбайды.  Әжем: — Жапырақ та адам секілді. Бірі мезгілмен өзгереді, бірі өзінше өмір сүреді, — дейтін.  Мен сол жапырақты жақсы көріп кеттім. Себебі ол — өзге. Бірақ күндер өтіп жатты. Бір күні ол да сарғайып, төменге түсіп қалды.  Сол кезде ғана ұқтым: табиғатта ештеңе мәңгі қалмайды. Кейде өзгеше болу — ұзақ тұру емес, тек кешігіп қоштасу екен.  ⸻  ️ Ал сіздің өміріңізде сондай “жасыл жапырақ” болған ба еді?   Пікір қалдырыңыз — бұл әңгіменің жалғасын бірге жазайық.  Досыңызбен бөлісіңіз — бәлкім, ол да өз жауабын табар.  https://t.me/sozderdensyr  #қазақойы #күзгіәңгіме #мәндісөз #сөздерденсыр

Answer 1

Иә, көп адамның өмірінде сондай «жасыл жапырақ» болады деп ойлаймын. Ол кейде өзгелер түсінбейтін мінезіміз, кейде ұзақ сақталған үміт, кейде өмірден кетсе де жүректе қалған адам болуы мүмкін.

Бірақ оның бір күні өзгеруі немесе жоғалуы міндетті түрде жамандық емес. Кей нәрсе бізге мәңгі қалу үшін емес, белгілі бір уақытқа күш, жылу не сабақ беру үшін келеді. Жапырақтың кеш сарғайғаны сияқты, кей адамдар мен сезімдер де бізбен сәл ұзағырақ бірге болып, қоштасуды тереңірек сезіндіреді.

Ең маңыздысы — сол «жасыл жапырақтың» болғанын ұмытпау.