"Кешегі өкініш пен ертеңгі арманның арасында бүгінгі мүмкіндік бар"-деп жұбатам. (Біреудің афоризмі болатын, авторы есіме түспей тұр). Өкінішті жеңу кімге де болсын оңай соқпайды. Ол адамның өзін кінәлауына алып келеді көбінесе. Сондықтан адамды жегідей жейді. Адамда позитивті ой басым болса, өмірдегі өз қателіктерін сынақ ретінде қабылдап, түзетуге мүмкіндігі бар екенін түсінсе жеңуге болатын шығар. Өкінбейік... Әлденені бірінші рет істегенде барлығы қателік жібереді емес пе?! Бәріміз бірінші рет өмір сүріп жатқан жоқпыз ба?
