Ол адамдарға сенгіш, алданғыш болған.. оны көп адам алдап кетіп отырады... мысалы ол ауылдан қалаға келген кезде қонақ үйдің иесі алдап жылқысын арзан бағаға сатқызады, алдмашы адамдардың арбасына отырып қалып оны ұры деп айыптайды одан қашып келе жатып саған көмектесеміз деген адамдар кетіп қалып олардың пленінде аспазшының көмекшісі болып қалады.... көптеген қиындықпен ол жерден әрең қашып шығады.... " мен тағдырдың ойыншығымын ба?" деп кейде ашуланады өз өзіне....
