Есік алдыңдағы бақтан алма иісін жел аңқытып, әлдеқайда әкетіп жатыр. Бұтақтарын майыстыра жемісін жел лебіне ұстағандай, алма ағаштары аса бір әсемдікпен иіліп тұр. Атасының ана жылғы айтқан сөзі, ата бейнесі Жұмақанның көз алдына елестейді. Ол Артектен қайтқалы ойлы мінездер көрете бастады. Күнделікті уақытын жақсы пайдаланады. Бұрынғыдай емес, тәртәппен ғана ойнайды. Атасы еккен ағаштарды мәпелеп күтеді.
